Thobela!
Onze stage zit er op! De laatste week was snel om, ook al was het nog een drukke week. Het project is afgelopen. We hebben deze week de posttesten zowel in Kgatla als in Mosebo afgenomen, verbeterd en in SPSS ingegeven (terug 87 exemplaren!). Donderdag was de laatste dag in Mosebo en tijd om afscheid te nemen. Wij hadden voor de leerlingen snoepjes mee en voor de leerkracht Belgische chocolaatjes. Ze waren in de wolken! Er werden enkele leuke foto's genomen en ze zongen zelfs een liedje voor ons. Vrijdag was het dan ook tijd om afscheid te nemen van de mensen die we hadden leren kennen in de bureau. Iedereen was van de partij en totaal onverwacht kregen we ook heel wat cadeautjes. We kregen onderandere een T-shirt en een petje van Zuid-Afrika, ideaal om te supporteren tijdens rugby-WK. Ze gaan ons echt missen hebben we gezegd... We werden er eventjes stil van.
Omdat we nog steeds geen leeuw hadden gezien in Zuid-Afrika, trokken we zaterdag naar The Ranch. Daar hebben we hem eindelijk kunnen spotten en zelfs kunnen aanraken. :-) In de namiddag genoten we van een stralende zon, zwembad en cocktails: ideaal na 6 weken stage.
Zondag trokken we met Lehlogonolo en Pheladi naar de mall voor een beetje shoppen, lekker eten en een cinema'tje!
's Avonds was het dan tijd om in te pakken (tot het laatste moment uitgesteld). Maandag om 5u stonden we op en namen we met spijt in ons hartje afscheid van onze vertrouwde omgeving waar we 6 weken graag vertoefd hebben.
Momenteel zijn we in Kaapstad beland (na een stomme vlucht!) en genieten we nog van een paar dagjes vakantie. Het WAUW-effect is alvast aanwezig! Meer informatie daarover later :-)
Astrid is ondertussen ook aangekomen (na een veranderde, maar goede vlucht!)
Tot de volgende, trouwe lezertjes!
dinsdag 13 september 2011
maandag 5 september 2011
Spring is arrived!
Dag vriendjes en vriendinnetjes, mama's en papa's, zussen en broer, oma's en opa's,...
Het einde van onze stage begint te naderen. Tijd voor een volgende update voor jullie. Het project zelf loopt zeer goed: de juf geeft haar lessen met veel enthousiasme en de leerlingen werken goed mee. Zoals ook al vermeld in vorige blogberichten, blijven de onvoorziene omstandigheden duren. We beginnen er ondertussen aan te wennen (flexibel noemen ze dat). Desondanks blijft het wel vervelend dat we het project niet kunnen uitvoeren zoals we het verwacht hadden. We hadden wat transportproblemen waardoor we niet altijd in de school aanwezig konden zijn. Jammer, want zo hebben we geen excuus om niet aan ons onderzoeksartikel te moeten werken: fieldwork is toch wel leuker dan bureauwerk! ;-) Toch moet dit ook gebeuren en zoals goede onderzoekers maken we ook een verslag over ons onderzoeksproject. Dit wordt in het Engels gedaan, wat toch wel wat moeizamer verloopt dan wat we gewend zijn.
Ondertussen is hier ook de lente aangebroken, wat hetzelfde is als: warm, stralende zon elke dag, rokjes, kleedjes, ... Ook voor ons de gelegenheid om deze uit de kast te halen. Op 1 september vieren ze hier "Springday". Daarbij hebben ze de leuke gewoonte om iedereen nat te maken, zelfs de professoren worden niet gespaard. Alle studenten doen hier aan mee en doen zelfs kleren aan die nat mogen worden. Pienter zoals we zijn, hebben we al dat water kunnen ontwijken en stiekem gelachen met al diegenen die hier kletsnat rond liepen. Het begin van de lente wordt hier goed gevierd: heel het weekend was er overal vanalles te doen.
Vrijdagmiddag vertrokken we weer voor een weekendje weg. Bestemming deze keer: Pretoria en Johannesburg. We konden meerijden met de man van Miss Sue (professor van op onze afdeling). Dit spaarde ons een vervelende busrit. We verbleven in dezelfde lodge als vorige keer in Pretoria. 's avonds genoten we van een lekkere pizza en een echte vrouwenfilm. De volgende dag vertrokken we op een dagtrip naar Jo'burg die de lodge georganiseerd had. We waren echter niet alleen, Blenda (uit Brazilië) en Mona (uit Libanon) vergezelden ons. Het werd een interessante dag waar we heel wat bijleerden over de geschiedenis van Zuid-Afrika (ja ja, zelfs tijdens onze weekends zijn we leerrijk bezig). Dit stond op de planning: office en huidige verblijfplaats van Nelson Mandela, Apartheidmuseum met een tijdelijke exhibitie over Nelson Mandela (waar we 3u vertoefden) en een bezoek aan Soweto (huis van Desmond Tuto, huis van Nelson Mandela van vroeger dat nu een klein museum is, Hector Pieterson museum en gedenkplein en het grootste ziekenhuis van de wereld). De dagtrip was z'n geld waard en we zijn blij dat we de verre reis naar Jo'burg toch hebben gewaagd. Nu hebben we het gevoel dat we, na Kaapstad (dat nog volgt), op de meest belangrijke plaatsen in Zuid-Afrika zijn geweest. Als we terug waren van Johannesburg in Pretoria, merkten we dat we alweer een rugbymatch hadden gemist - iets dat we graag wilden meemaken omdat iedereen zegt dat we ZA niet kunnen verlaten zonder dat gezien te hebben. Rugby is hier nogal een belangrijke sport. Na een gezellig avondje in Hatfield met Blenda, strekten we nog eventjes de benen, kropen we in ons bedje en na (alweer iets te weinig slaap) namen we de bus terug richting ons ondertussen vertrouwde plekje, het VLIR-huis. We werden hier warm onthaald door een aantal huisdieren we voordien nog niet hadden: schattige geitjes! Soms houden we wel van de onvoorziene omstandigheden hier :-).
We zijn klaar om er in te vliegen voor de laatste stageweek!
Eind deze week volgt ons laatste verslag over de stage.
Tot binnenkort vriendjes en vriendinnetjes, mama's en papa's, zussen en broer, oma's en opa's,...! We missen jullie steeds meer en meer...
Celine en Katrijn
PS: foto's van het stageproject in 'Stageproject 2' onder 'Foto's 2'.
Het einde van onze stage begint te naderen. Tijd voor een volgende update voor jullie. Het project zelf loopt zeer goed: de juf geeft haar lessen met veel enthousiasme en de leerlingen werken goed mee. Zoals ook al vermeld in vorige blogberichten, blijven de onvoorziene omstandigheden duren. We beginnen er ondertussen aan te wennen (flexibel noemen ze dat). Desondanks blijft het wel vervelend dat we het project niet kunnen uitvoeren zoals we het verwacht hadden. We hadden wat transportproblemen waardoor we niet altijd in de school aanwezig konden zijn. Jammer, want zo hebben we geen excuus om niet aan ons onderzoeksartikel te moeten werken: fieldwork is toch wel leuker dan bureauwerk! ;-) Toch moet dit ook gebeuren en zoals goede onderzoekers maken we ook een verslag over ons onderzoeksproject. Dit wordt in het Engels gedaan, wat toch wel wat moeizamer verloopt dan wat we gewend zijn.
Ondertussen is hier ook de lente aangebroken, wat hetzelfde is als: warm, stralende zon elke dag, rokjes, kleedjes, ... Ook voor ons de gelegenheid om deze uit de kast te halen. Op 1 september vieren ze hier "Springday". Daarbij hebben ze de leuke gewoonte om iedereen nat te maken, zelfs de professoren worden niet gespaard. Alle studenten doen hier aan mee en doen zelfs kleren aan die nat mogen worden. Pienter zoals we zijn, hebben we al dat water kunnen ontwijken en stiekem gelachen met al diegenen die hier kletsnat rond liepen. Het begin van de lente wordt hier goed gevierd: heel het weekend was er overal vanalles te doen.
Vrijdagmiddag vertrokken we weer voor een weekendje weg. Bestemming deze keer: Pretoria en Johannesburg. We konden meerijden met de man van Miss Sue (professor van op onze afdeling). Dit spaarde ons een vervelende busrit. We verbleven in dezelfde lodge als vorige keer in Pretoria. 's avonds genoten we van een lekkere pizza en een echte vrouwenfilm. De volgende dag vertrokken we op een dagtrip naar Jo'burg die de lodge georganiseerd had. We waren echter niet alleen, Blenda (uit Brazilië) en Mona (uit Libanon) vergezelden ons. Het werd een interessante dag waar we heel wat bijleerden over de geschiedenis van Zuid-Afrika (ja ja, zelfs tijdens onze weekends zijn we leerrijk bezig). Dit stond op de planning: office en huidige verblijfplaats van Nelson Mandela, Apartheidmuseum met een tijdelijke exhibitie over Nelson Mandela (waar we 3u vertoefden) en een bezoek aan Soweto (huis van Desmond Tuto, huis van Nelson Mandela van vroeger dat nu een klein museum is, Hector Pieterson museum en gedenkplein en het grootste ziekenhuis van de wereld). De dagtrip was z'n geld waard en we zijn blij dat we de verre reis naar Jo'burg toch hebben gewaagd. Nu hebben we het gevoel dat we, na Kaapstad (dat nog volgt), op de meest belangrijke plaatsen in Zuid-Afrika zijn geweest. Als we terug waren van Johannesburg in Pretoria, merkten we dat we alweer een rugbymatch hadden gemist - iets dat we graag wilden meemaken omdat iedereen zegt dat we ZA niet kunnen verlaten zonder dat gezien te hebben. Rugby is hier nogal een belangrijke sport. Na een gezellig avondje in Hatfield met Blenda, strekten we nog eventjes de benen, kropen we in ons bedje en na (alweer iets te weinig slaap) namen we de bus terug richting ons ondertussen vertrouwde plekje, het VLIR-huis. We werden hier warm onthaald door een aantal huisdieren we voordien nog niet hadden: schattige geitjes! Soms houden we wel van de onvoorziene omstandigheden hier :-).
We zijn klaar om er in te vliegen voor de laatste stageweek!
Eind deze week volgt ons laatste verslag over de stage.
Tot binnenkort vriendjes en vriendinnetjes, mama's en papa's, zussen en broer, oma's en opa's,...! We missen jullie steeds meer en meer...
Celine en Katrijn
PS: foto's van het stageproject in 'Stageproject 2' onder 'Foto's 2'.
Abonneren op:
Posts (Atom)