Thobela!
Onze stage zit er op! De laatste week was snel om, ook al was het nog een drukke week. Het project is afgelopen. We hebben deze week de posttesten zowel in Kgatla als in Mosebo afgenomen, verbeterd en in SPSS ingegeven (terug 87 exemplaren!). Donderdag was de laatste dag in Mosebo en tijd om afscheid te nemen. Wij hadden voor de leerlingen snoepjes mee en voor de leerkracht Belgische chocolaatjes. Ze waren in de wolken! Er werden enkele leuke foto's genomen en ze zongen zelfs een liedje voor ons. Vrijdag was het dan ook tijd om afscheid te nemen van de mensen die we hadden leren kennen in de bureau. Iedereen was van de partij en totaal onverwacht kregen we ook heel wat cadeautjes. We kregen onderandere een T-shirt en een petje van Zuid-Afrika, ideaal om te supporteren tijdens rugby-WK. Ze gaan ons echt missen hebben we gezegd... We werden er eventjes stil van.
Omdat we nog steeds geen leeuw hadden gezien in Zuid-Afrika, trokken we zaterdag naar The Ranch. Daar hebben we hem eindelijk kunnen spotten en zelfs kunnen aanraken. :-) In de namiddag genoten we van een stralende zon, zwembad en cocktails: ideaal na 6 weken stage.
Zondag trokken we met Lehlogonolo en Pheladi naar de mall voor een beetje shoppen, lekker eten en een cinema'tje!
's Avonds was het dan tijd om in te pakken (tot het laatste moment uitgesteld). Maandag om 5u stonden we op en namen we met spijt in ons hartje afscheid van onze vertrouwde omgeving waar we 6 weken graag vertoefd hebben.
Momenteel zijn we in Kaapstad beland (na een stomme vlucht!) en genieten we nog van een paar dagjes vakantie. Het WAUW-effect is alvast aanwezig! Meer informatie daarover later :-)
Astrid is ondertussen ook aangekomen (na een veranderde, maar goede vlucht!)
Tot de volgende, trouwe lezertjes!
dinsdag 13 september 2011
maandag 5 september 2011
Spring is arrived!
Dag vriendjes en vriendinnetjes, mama's en papa's, zussen en broer, oma's en opa's,...
Het einde van onze stage begint te naderen. Tijd voor een volgende update voor jullie. Het project zelf loopt zeer goed: de juf geeft haar lessen met veel enthousiasme en de leerlingen werken goed mee. Zoals ook al vermeld in vorige blogberichten, blijven de onvoorziene omstandigheden duren. We beginnen er ondertussen aan te wennen (flexibel noemen ze dat). Desondanks blijft het wel vervelend dat we het project niet kunnen uitvoeren zoals we het verwacht hadden. We hadden wat transportproblemen waardoor we niet altijd in de school aanwezig konden zijn. Jammer, want zo hebben we geen excuus om niet aan ons onderzoeksartikel te moeten werken: fieldwork is toch wel leuker dan bureauwerk! ;-) Toch moet dit ook gebeuren en zoals goede onderzoekers maken we ook een verslag over ons onderzoeksproject. Dit wordt in het Engels gedaan, wat toch wel wat moeizamer verloopt dan wat we gewend zijn.
Ondertussen is hier ook de lente aangebroken, wat hetzelfde is als: warm, stralende zon elke dag, rokjes, kleedjes, ... Ook voor ons de gelegenheid om deze uit de kast te halen. Op 1 september vieren ze hier "Springday". Daarbij hebben ze de leuke gewoonte om iedereen nat te maken, zelfs de professoren worden niet gespaard. Alle studenten doen hier aan mee en doen zelfs kleren aan die nat mogen worden. Pienter zoals we zijn, hebben we al dat water kunnen ontwijken en stiekem gelachen met al diegenen die hier kletsnat rond liepen. Het begin van de lente wordt hier goed gevierd: heel het weekend was er overal vanalles te doen.
Vrijdagmiddag vertrokken we weer voor een weekendje weg. Bestemming deze keer: Pretoria en Johannesburg. We konden meerijden met de man van Miss Sue (professor van op onze afdeling). Dit spaarde ons een vervelende busrit. We verbleven in dezelfde lodge als vorige keer in Pretoria. 's avonds genoten we van een lekkere pizza en een echte vrouwenfilm. De volgende dag vertrokken we op een dagtrip naar Jo'burg die de lodge georganiseerd had. We waren echter niet alleen, Blenda (uit Brazilië) en Mona (uit Libanon) vergezelden ons. Het werd een interessante dag waar we heel wat bijleerden over de geschiedenis van Zuid-Afrika (ja ja, zelfs tijdens onze weekends zijn we leerrijk bezig). Dit stond op de planning: office en huidige verblijfplaats van Nelson Mandela, Apartheidmuseum met een tijdelijke exhibitie over Nelson Mandela (waar we 3u vertoefden) en een bezoek aan Soweto (huis van Desmond Tuto, huis van Nelson Mandela van vroeger dat nu een klein museum is, Hector Pieterson museum en gedenkplein en het grootste ziekenhuis van de wereld). De dagtrip was z'n geld waard en we zijn blij dat we de verre reis naar Jo'burg toch hebben gewaagd. Nu hebben we het gevoel dat we, na Kaapstad (dat nog volgt), op de meest belangrijke plaatsen in Zuid-Afrika zijn geweest. Als we terug waren van Johannesburg in Pretoria, merkten we dat we alweer een rugbymatch hadden gemist - iets dat we graag wilden meemaken omdat iedereen zegt dat we ZA niet kunnen verlaten zonder dat gezien te hebben. Rugby is hier nogal een belangrijke sport. Na een gezellig avondje in Hatfield met Blenda, strekten we nog eventjes de benen, kropen we in ons bedje en na (alweer iets te weinig slaap) namen we de bus terug richting ons ondertussen vertrouwde plekje, het VLIR-huis. We werden hier warm onthaald door een aantal huisdieren we voordien nog niet hadden: schattige geitjes! Soms houden we wel van de onvoorziene omstandigheden hier :-).
We zijn klaar om er in te vliegen voor de laatste stageweek!
Eind deze week volgt ons laatste verslag over de stage.
Tot binnenkort vriendjes en vriendinnetjes, mama's en papa's, zussen en broer, oma's en opa's,...! We missen jullie steeds meer en meer...
Celine en Katrijn
PS: foto's van het stageproject in 'Stageproject 2' onder 'Foto's 2'.
Het einde van onze stage begint te naderen. Tijd voor een volgende update voor jullie. Het project zelf loopt zeer goed: de juf geeft haar lessen met veel enthousiasme en de leerlingen werken goed mee. Zoals ook al vermeld in vorige blogberichten, blijven de onvoorziene omstandigheden duren. We beginnen er ondertussen aan te wennen (flexibel noemen ze dat). Desondanks blijft het wel vervelend dat we het project niet kunnen uitvoeren zoals we het verwacht hadden. We hadden wat transportproblemen waardoor we niet altijd in de school aanwezig konden zijn. Jammer, want zo hebben we geen excuus om niet aan ons onderzoeksartikel te moeten werken: fieldwork is toch wel leuker dan bureauwerk! ;-) Toch moet dit ook gebeuren en zoals goede onderzoekers maken we ook een verslag over ons onderzoeksproject. Dit wordt in het Engels gedaan, wat toch wel wat moeizamer verloopt dan wat we gewend zijn.
Ondertussen is hier ook de lente aangebroken, wat hetzelfde is als: warm, stralende zon elke dag, rokjes, kleedjes, ... Ook voor ons de gelegenheid om deze uit de kast te halen. Op 1 september vieren ze hier "Springday". Daarbij hebben ze de leuke gewoonte om iedereen nat te maken, zelfs de professoren worden niet gespaard. Alle studenten doen hier aan mee en doen zelfs kleren aan die nat mogen worden. Pienter zoals we zijn, hebben we al dat water kunnen ontwijken en stiekem gelachen met al diegenen die hier kletsnat rond liepen. Het begin van de lente wordt hier goed gevierd: heel het weekend was er overal vanalles te doen.
Vrijdagmiddag vertrokken we weer voor een weekendje weg. Bestemming deze keer: Pretoria en Johannesburg. We konden meerijden met de man van Miss Sue (professor van op onze afdeling). Dit spaarde ons een vervelende busrit. We verbleven in dezelfde lodge als vorige keer in Pretoria. 's avonds genoten we van een lekkere pizza en een echte vrouwenfilm. De volgende dag vertrokken we op een dagtrip naar Jo'burg die de lodge georganiseerd had. We waren echter niet alleen, Blenda (uit Brazilië) en Mona (uit Libanon) vergezelden ons. Het werd een interessante dag waar we heel wat bijleerden over de geschiedenis van Zuid-Afrika (ja ja, zelfs tijdens onze weekends zijn we leerrijk bezig). Dit stond op de planning: office en huidige verblijfplaats van Nelson Mandela, Apartheidmuseum met een tijdelijke exhibitie over Nelson Mandela (waar we 3u vertoefden) en een bezoek aan Soweto (huis van Desmond Tuto, huis van Nelson Mandela van vroeger dat nu een klein museum is, Hector Pieterson museum en gedenkplein en het grootste ziekenhuis van de wereld). De dagtrip was z'n geld waard en we zijn blij dat we de verre reis naar Jo'burg toch hebben gewaagd. Nu hebben we het gevoel dat we, na Kaapstad (dat nog volgt), op de meest belangrijke plaatsen in Zuid-Afrika zijn geweest. Als we terug waren van Johannesburg in Pretoria, merkten we dat we alweer een rugbymatch hadden gemist - iets dat we graag wilden meemaken omdat iedereen zegt dat we ZA niet kunnen verlaten zonder dat gezien te hebben. Rugby is hier nogal een belangrijke sport. Na een gezellig avondje in Hatfield met Blenda, strekten we nog eventjes de benen, kropen we in ons bedje en na (alweer iets te weinig slaap) namen we de bus terug richting ons ondertussen vertrouwde plekje, het VLIR-huis. We werden hier warm onthaald door een aantal huisdieren we voordien nog niet hadden: schattige geitjes! Soms houden we wel van de onvoorziene omstandigheden hier :-).
We zijn klaar om er in te vliegen voor de laatste stageweek!
Eind deze week volgt ons laatste verslag over de stage.
Tot binnenkort vriendjes en vriendinnetjes, mama's en papa's, zussen en broer, oma's en opa's,...! We missen jullie steeds meer en meer...
Celine en Katrijn
PS: foto's van het stageproject in 'Stageproject 2' onder 'Foto's 2'.
woensdag 31 augustus 2011
This is Africa!
Hey iedereen,
Tijd om jullie weer een beetje jaloers te maken van onze stage- en uitstapavonturen hier in Zuid-Afrika.
Deze week is ons project van start kunnen gaan. De leerlingen werken erg goed mee en zijn enthousiast over de materialen. Ook de leerkracht heeft de lessen op een goede manier gegeven. Het is leuk om de klas met onze ontworpen materialen aan het werk te zien. We waren positief verbaasd over hoe snel de klas (zowel de leerlingen als de leerkracht) zich aanpast aan de nieuwe manier van lesgeven met peer tutoring. Ze doen het goed! Desondanks blijven de onvoorziene omstandigheden duren en worden er lessen afgezegd of beginnen de lessen te laat en moeten we dus veel wachten. Voor ons - twee controlebeesten - niet zo eenvoudig om ons aan aan te passen, maar we doen ons best en wachten geduldig voor het verloop van het project. Het volgende lied is tegenwoordig ons lijflied aan het worden en vat een beetje de Afrikaanse mentaliteit samen. Het wordt hier dan ook regelmatig afgespeeld: http://www.youtube.com/watch?v=bVRnMrl2oj8&ob=av2e
Om onze stage in Zuid-Afrika nog onvergetelijker te maken, vertrokken we vrijdagmiddag samen met Lehlogonolo en Miss Watt naar Haenertsburg, het gezellige, stille, mooie, ... dorpje waar Miss Watt woont. We beleefden al een leuke namiddag met veel grappige fotomomenten en een lekkere milkshake. We bleven 2u en langer weg, iets wat volgens Miss Watt onmogelijk was in dit kleine dorpje, met volgende sms als resultaat: "Are you kidnapped?", maar we hebben ons geamuseerd! Na een lekkere maaltijd in de plaatselijke pub, kropen we vroeg in ons bedje om de volgende ochtend om 5u (!) op te staan om te vertrekken richting het KRUGERPARK. Perfect op tijd zoals we zijn (in tegenstelling met de Afrikanen die we hier al leerden kennen), zaten we om 6u in de auto. We reden langs appelsien-, bananen- en mangoplantages en door de Magoeba's kloof wat prachtige uitzichten opleverde. Na 2u kwamen we aan de Phalaborwa gate en reden we het park binnen. Wat we eerst niet geloofden, was wel degelijk waar: we konden met onze eigen auto door het park rijden. Toen begon het avontuur. We keken aandachtig door onze ruitjes om dieren te spotten. Na een aantal minuten, kwamen we al een aantal Impala's of McDonalds tegen. Zo worden ze genoemd omwille van de M op hun achterste. Al snel volgden zebra's, baboons, andere herten, enz. Na een aantal gigantische stronten (getuige de foto) tegen te komen die volgens Miss Watt afkomstig waren van olifanten, zei Lehlogonolo het volgende: "They can't be far, it's still fresh"! En ja hoor, ze had gelijk: niet veel later spotte we deze indrukwekkende beesten. Zo reden we drie uur rond om daarna aan te komen in Mopani, waar we die nacht zouden verblijven. Niet alleen het park, maar ook dit kamp was indrukwekkend: leuke huisjes en prachtige uitzichten vanop ons terras. We boekten een night drive en een morning walk. De nightdrive was spannend (en koud), maar enkel katachtigen gezien. De volgende ochtend stonden we weer om 5u op om op onze morning walk te vertrekken. Dit was mogelijks nog avontuurlijker en we zijn weer sportief geweest. Tijdens deze tocht zagen we voor de eerste keer giraffen en dan nog wel een familie! Daarna vertrokken we weer voor 3u rond te rijden en onze oogjes de kost te geven. We hadden geluk want tijdens deze rit spotten we olifanten, giraffen en zebra's van heel dichtbij. Als we onze arm uitstrekten, konden we ze bijna aanraken. In totaal was dit weekendje volgens onze checklist goed voor 20 verschillende diersoorten en 29 verschillende vogels (papa Vercauteren, beetje jaloers?). Wie al onze avonturen uitgebreid wil horen en onze (950!!) foto’s wil bekijken, moet maar een afspraak maken met ons! Bovendien lieten Miss Watt en Lehlogonolo ons enkele plaatselijke specialiteiten proeven: koeksisters, pap, biltong (gedroogd vlees) en als laatste een glaasje Amarulla om het weekend goed af te sluiten (en om goed te slapen). Dit viel in de smaak, meer van dat!
Dank je wel voor het onvergetelijke weekend, Miss Watt! We genoten enorm.
Tijd om in ons bed te kruipen nu, want 2x om 5u opstaan eist z'n tol. Slaapwel!
PS: de foto's van de voorbije stageweek zijn terug te vinden in het mapje 'Stageproject', de foto's van Kruger in het mapje 'Krugerpark' bij foto's 2
PS2: sorry dat het blogbericht er zo laat opkomt, maar het internet werkt hier niet altijd zo goed mee :)
Tijd om jullie weer een beetje jaloers te maken van onze stage- en uitstapavonturen hier in Zuid-Afrika.
Deze week is ons project van start kunnen gaan. De leerlingen werken erg goed mee en zijn enthousiast over de materialen. Ook de leerkracht heeft de lessen op een goede manier gegeven. Het is leuk om de klas met onze ontworpen materialen aan het werk te zien. We waren positief verbaasd over hoe snel de klas (zowel de leerlingen als de leerkracht) zich aanpast aan de nieuwe manier van lesgeven met peer tutoring. Ze doen het goed! Desondanks blijven de onvoorziene omstandigheden duren en worden er lessen afgezegd of beginnen de lessen te laat en moeten we dus veel wachten. Voor ons - twee controlebeesten - niet zo eenvoudig om ons aan aan te passen, maar we doen ons best en wachten geduldig voor het verloop van het project. Het volgende lied is tegenwoordig ons lijflied aan het worden en vat een beetje de Afrikaanse mentaliteit samen. Het wordt hier dan ook regelmatig afgespeeld: http://www.youtube.com/watch?v=bVRnMrl2oj8&ob=av2e
Om onze stage in Zuid-Afrika nog onvergetelijker te maken, vertrokken we vrijdagmiddag samen met Lehlogonolo en Miss Watt naar Haenertsburg, het gezellige, stille, mooie, ... dorpje waar Miss Watt woont. We beleefden al een leuke namiddag met veel grappige fotomomenten en een lekkere milkshake. We bleven 2u en langer weg, iets wat volgens Miss Watt onmogelijk was in dit kleine dorpje, met volgende sms als resultaat: "Are you kidnapped?", maar we hebben ons geamuseerd! Na een lekkere maaltijd in de plaatselijke pub, kropen we vroeg in ons bedje om de volgende ochtend om 5u (!) op te staan om te vertrekken richting het KRUGERPARK. Perfect op tijd zoals we zijn (in tegenstelling met de Afrikanen die we hier al leerden kennen), zaten we om 6u in de auto. We reden langs appelsien-, bananen- en mangoplantages en door de Magoeba's kloof wat prachtige uitzichten opleverde. Na 2u kwamen we aan de Phalaborwa gate en reden we het park binnen. Wat we eerst niet geloofden, was wel degelijk waar: we konden met onze eigen auto door het park rijden. Toen begon het avontuur. We keken aandachtig door onze ruitjes om dieren te spotten. Na een aantal minuten, kwamen we al een aantal Impala's of McDonalds tegen. Zo worden ze genoemd omwille van de M op hun achterste. Al snel volgden zebra's, baboons, andere herten, enz. Na een aantal gigantische stronten (getuige de foto) tegen te komen die volgens Miss Watt afkomstig waren van olifanten, zei Lehlogonolo het volgende: "They can't be far, it's still fresh"! En ja hoor, ze had gelijk: niet veel later spotte we deze indrukwekkende beesten. Zo reden we drie uur rond om daarna aan te komen in Mopani, waar we die nacht zouden verblijven. Niet alleen het park, maar ook dit kamp was indrukwekkend: leuke huisjes en prachtige uitzichten vanop ons terras. We boekten een night drive en een morning walk. De nightdrive was spannend (en koud), maar enkel katachtigen gezien. De volgende ochtend stonden we weer om 5u op om op onze morning walk te vertrekken. Dit was mogelijks nog avontuurlijker en we zijn weer sportief geweest. Tijdens deze tocht zagen we voor de eerste keer giraffen en dan nog wel een familie! Daarna vertrokken we weer voor 3u rond te rijden en onze oogjes de kost te geven. We hadden geluk want tijdens deze rit spotten we olifanten, giraffen en zebra's van heel dichtbij. Als we onze arm uitstrekten, konden we ze bijna aanraken. In totaal was dit weekendje volgens onze checklist goed voor 20 verschillende diersoorten en 29 verschillende vogels (papa Vercauteren, beetje jaloers?). Wie al onze avonturen uitgebreid wil horen en onze (950!!) foto’s wil bekijken, moet maar een afspraak maken met ons! Bovendien lieten Miss Watt en Lehlogonolo ons enkele plaatselijke specialiteiten proeven: koeksisters, pap, biltong (gedroogd vlees) en als laatste een glaasje Amarulla om het weekend goed af te sluiten (en om goed te slapen). Dit viel in de smaak, meer van dat!
Dank je wel voor het onvergetelijke weekend, Miss Watt! We genoten enorm.
Tijd om in ons bed te kruipen nu, want 2x om 5u opstaan eist z'n tol. Slaapwel!
PS: de foto's van de voorbije stageweek zijn terug te vinden in het mapje 'Stageproject', de foto's van Kruger in het mapje 'Krugerpark' bij foto's 2
PS2: sorry dat het blogbericht er zo laat opkomt, maar het internet werkt hier niet altijd zo goed mee :)
dinsdag 23 augustus 2011
Een bewogen week...
Dumelang ka moka,
Weeral is er een week voorbij gevlogen, hoog tijd dus om jullie op de hoogte te houden van onze avonturen :-). De derde stageweek startte met minder goed nieuws. Ons project werd helaas een week uitgesteld. De leerlingen in de school, Mosebo, hadden een hele week testen en wegens deze drukte zag de school het niet echt zitten om het project van start te laten gaan. Achteraf bekeken bleek dit nog niet zo slecht te zijn, aangezien ze hier in Afrika een week nodig hebben om onze materialen in orde te krijgen (printen, lamineren, budget zoeken, formulieren in orde krijgen,…). Wij hebben deze week kennis kunnen maken met een aantal Afrikaanse gewoonten (veel wachten, zonder veel haast, geen stress en geen twee dingen tegelijkertijd kunnen doen,…). Uiteindelijk is alles in orde gekomen. En ja hoor, het ziet er goed uit! Hiervoor hebben we dan ook onze beste knutselkwaliteiten moeten bovenhalen (vooral Katrijn, aangezien dit niet Celine’s beste kant is!).
Het harde werken werd beloond! Donderdagavond kwamen Lehlo en Pheladi een filmavondje met ons doorbrengen. Een echte vrouwenfilm op groot scherm: “No strings attached”. Een goede inzet voor het weekend dat zou komen. Vrijdag vertrokken we richting PRETORIA. Na een busrit van 3u(!) zonder airconditioning (en buiten 26graden) kwamen we aan. Buiten de hitte verliep de rit zorgeloos. Ondanks de ongerustheid van Dima is de bus nemen hier wel echt veilig. Aangekomen in onze ‘Backpackers Lodge’ bleek dat onze boeking verloren was gegaan, waardoor we onze nacht doorbrachten in een roze Engelen/Bloemen-kamer. Gelukkig was dit maar voor één nacht en konden we zaterdagavond in een toffe Afrikaanse kamer slapen (getuigen de foto’s).
Pretoria zelf was de moeite en we hadden geluk dat Diana en Evans ons de stad wouden laten zien waardoor we veel zaken op één weekend hebben kunnen doen. Volgende zaken stonden op de agenda: Pretoria by night, Union Bildings, Church Square, Groenkloof en Brooklyn Mall. Sportief zoals we zijn trokken we met de mountainbike door de mooie natuur in het natuurpark ‘Groenkloof’ (mama en papa Mertens zullen jaloers zijn!). We zagen zelfs enkele dieren… Gelukkig gaan we dit weekend naar Kruger Park om meer indrukwekkende dieren te zien want het aantal dieren dat we van op de mountainbike spotte was niet zo groot. We genoten van de actieve voormiddag en de mooie natuur. In de namiddag deden we het wat rustiger aan op een terrasje in de zon. Evans gaf ons een wijze raad mee: “They will keep trying if your light is on green”. ‘s Avonds zetten we nog een stapje in de wereld en na drie weken dit niet meer gedaan te hebben, deed dit deugd! We hoorden ook eindelijk enkele woordjes Afrikaans praten, wat je dus inderdaad echt verstaat en zelfs als een grappig dialect van bij ons klinkt. Moe maar voldaan keerden we terug naar Polokwane, bedankt Diana en Evans voor het toffe weekend!
Tot de volgende!
Celine en Katrijn
PS: foto's van de stage zijn te zien in het mapje 'stageproject'!
Weeral is er een week voorbij gevlogen, hoog tijd dus om jullie op de hoogte te houden van onze avonturen :-). De derde stageweek startte met minder goed nieuws. Ons project werd helaas een week uitgesteld. De leerlingen in de school, Mosebo, hadden een hele week testen en wegens deze drukte zag de school het niet echt zitten om het project van start te laten gaan. Achteraf bekeken bleek dit nog niet zo slecht te zijn, aangezien ze hier in Afrika een week nodig hebben om onze materialen in orde te krijgen (printen, lamineren, budget zoeken, formulieren in orde krijgen,…). Wij hebben deze week kennis kunnen maken met een aantal Afrikaanse gewoonten (veel wachten, zonder veel haast, geen stress en geen twee dingen tegelijkertijd kunnen doen,…). Uiteindelijk is alles in orde gekomen. En ja hoor, het ziet er goed uit! Hiervoor hebben we dan ook onze beste knutselkwaliteiten moeten bovenhalen (vooral Katrijn, aangezien dit niet Celine’s beste kant is!).
Het harde werken werd beloond! Donderdagavond kwamen Lehlo en Pheladi een filmavondje met ons doorbrengen. Een echte vrouwenfilm op groot scherm: “No strings attached”. Een goede inzet voor het weekend dat zou komen. Vrijdag vertrokken we richting PRETORIA. Na een busrit van 3u(!) zonder airconditioning (en buiten 26graden) kwamen we aan. Buiten de hitte verliep de rit zorgeloos. Ondanks de ongerustheid van Dima is de bus nemen hier wel echt veilig. Aangekomen in onze ‘Backpackers Lodge’ bleek dat onze boeking verloren was gegaan, waardoor we onze nacht doorbrachten in een roze Engelen/Bloemen-kamer. Gelukkig was dit maar voor één nacht en konden we zaterdagavond in een toffe Afrikaanse kamer slapen (getuigen de foto’s).
Pretoria zelf was de moeite en we hadden geluk dat Diana en Evans ons de stad wouden laten zien waardoor we veel zaken op één weekend hebben kunnen doen. Volgende zaken stonden op de agenda: Pretoria by night, Union Bildings, Church Square, Groenkloof en Brooklyn Mall. Sportief zoals we zijn trokken we met de mountainbike door de mooie natuur in het natuurpark ‘Groenkloof’ (mama en papa Mertens zullen jaloers zijn!). We zagen zelfs enkele dieren… Gelukkig gaan we dit weekend naar Kruger Park om meer indrukwekkende dieren te zien want het aantal dieren dat we van op de mountainbike spotte was niet zo groot. We genoten van de actieve voormiddag en de mooie natuur. In de namiddag deden we het wat rustiger aan op een terrasje in de zon. Evans gaf ons een wijze raad mee: “They will keep trying if your light is on green”. ‘s Avonds zetten we nog een stapje in de wereld en na drie weken dit niet meer gedaan te hebben, deed dit deugd! We hoorden ook eindelijk enkele woordjes Afrikaans praten, wat je dus inderdaad echt verstaat en zelfs als een grappig dialect van bij ons klinkt. Moe maar voldaan keerden we terug naar Polokwane, bedankt Diana en Evans voor het toffe weekend!
Tot de volgende!
Celine en Katrijn
PS: foto's van de stage zijn te zien in het mapje 'stageproject'!
zondag 14 augustus 2011
Officework en ontspanning gecombineerd!
Hello everybody,
We worden het hier stilletjes aan wel gewoon en hebben het gevoel dat de tijd hier veel te snel gaat! Deze week is dan ook voorbij gevlogen, vandaar onze volgende update van de voorbije dagen.
Zondag spendeerden we een aantal uren (naar Afrikaanse gewoonte) in de kerk. Veel gezang en gedans: toch iets anders als bij ons ;) Onze aanwezigheid werd beloond met een lekkere (gratis) muffin op het einde van de dienst.
Daarna vlogen we in ons schoolwerk, ware het niet dat het wasmachine daar een stokje voor stak. Het kreeg nogal vreemde gewoonten (lees: het water dat in de pompbak wegvloeit, kwam plotseling allemaal omhoog met alle gevolgen van dien (zie foto's)). Om het helemaal compleet te maken, ontdekte Celine ook nog eens rioolkikkers - even een grappig momentje. Vanaf nu weten we wat Celine haar favoriete uitspraak is, nl "eeiihh". Maar we deden het goed want er is niets gekrompen of verkleurd, en nu hebben we propere kleren.
De week startte goed met een verlengd weekend door Women's Day hier in Polokwane. Voor ons een uitstekende kans om één van de stadia van het WK 2010 te bezoeken en een glimp op te vangen van Zuma, de president van Zuid-Afrika. Het was een groots evenement waar veel volk op afkwam!
Het werd al snel woensdag, Celine haar verjaardag. Katrijn was stiekem een half uur (!) vroeger opgestaan om een verrassingsontbijt voor haar te voorzien: vers geperst fruitsap, vlagjes opgehongen, (veel) chocolade, kaartjes en cadeautjes klaargezet! Stiekem had ze ook Lehlogonolo op de hoogte gebracht die aan McCabe gevraagd had een chocoladetaart te gaan halen. Mjammie! Al onze collega's mochten een stukje komen proeven. Nu zou je denken: genoeg taart voor 1 dag, maar dat was buiten Evans gerekend. Hij had namelijk een superlekkere cake gebakken voor Celine. Natuurlijk viel die ook wel in de smaak bij de Afrikanen hier bij ons. Dima (lees: onze big mama) stond direct klaar om 2 stukken naar binnen te spelen. Nogmaals: mjammie! Helaas zijn onze visitors ondertussen vertrokken, maar het weerzien is dichtbij want volgend weekend zullen ze ons in Pretoria opwachten. Hun vertrek is niet zo maar voorbij gegaan. De laatste avond dat ze hier waren, genoten we van een prachtige zonsondergang, lekker eten en een ontspannende avond met Jungle Speed.
Donderdag, vrijdag én zaterdag hebben we hard doorgewerkt om ons materiaal op punt te stellen. En ja hoor, het is af! Het werd een handleiding voor leerkrachten van 40 (!) pagina's en een leerlingboek van 70 (!) pagina's. We zijn er fier op :) Onze begeleidende prof Rose-Marie McCabe was enthousiast over het resultaat.
Na al dat harde werken, verdienden we een off-day. We trokken naar Polokwane met Pheladi richting de shopping mall Savanah voor wat shoppen, eten en een filmpje. Het was een toffe meidenmiddag (en ontdekking van de dag: kleren, schoenen en cinema zijn hier echt goedkoper!) en ja hoor, er werd weer gegeten; we geraken al wat gewoon aan de Afrikaanse eetgewoonten, wat vooral VEEL eten is. Uitgehongerd zullen we zeker niet terug komen!
Bye bye (ons Engels wordt hier met de dag beter)
We worden het hier stilletjes aan wel gewoon en hebben het gevoel dat de tijd hier veel te snel gaat! Deze week is dan ook voorbij gevlogen, vandaar onze volgende update van de voorbije dagen.
Zondag spendeerden we een aantal uren (naar Afrikaanse gewoonte) in de kerk. Veel gezang en gedans: toch iets anders als bij ons ;) Onze aanwezigheid werd beloond met een lekkere (gratis) muffin op het einde van de dienst.
Daarna vlogen we in ons schoolwerk, ware het niet dat het wasmachine daar een stokje voor stak. Het kreeg nogal vreemde gewoonten (lees: het water dat in de pompbak wegvloeit, kwam plotseling allemaal omhoog met alle gevolgen van dien (zie foto's)). Om het helemaal compleet te maken, ontdekte Celine ook nog eens rioolkikkers - even een grappig momentje. Vanaf nu weten we wat Celine haar favoriete uitspraak is, nl "eeiihh". Maar we deden het goed want er is niets gekrompen of verkleurd, en nu hebben we propere kleren.
De week startte goed met een verlengd weekend door Women's Day hier in Polokwane. Voor ons een uitstekende kans om één van de stadia van het WK 2010 te bezoeken en een glimp op te vangen van Zuma, de president van Zuid-Afrika. Het was een groots evenement waar veel volk op afkwam!
Het werd al snel woensdag, Celine haar verjaardag. Katrijn was stiekem een half uur (!) vroeger opgestaan om een verrassingsontbijt voor haar te voorzien: vers geperst fruitsap, vlagjes opgehongen, (veel) chocolade, kaartjes en cadeautjes klaargezet! Stiekem had ze ook Lehlogonolo op de hoogte gebracht die aan McCabe gevraagd had een chocoladetaart te gaan halen. Mjammie! Al onze collega's mochten een stukje komen proeven. Nu zou je denken: genoeg taart voor 1 dag, maar dat was buiten Evans gerekend. Hij had namelijk een superlekkere cake gebakken voor Celine. Natuurlijk viel die ook wel in de smaak bij de Afrikanen hier bij ons. Dima (lees: onze big mama) stond direct klaar om 2 stukken naar binnen te spelen. Nogmaals: mjammie! Helaas zijn onze visitors ondertussen vertrokken, maar het weerzien is dichtbij want volgend weekend zullen ze ons in Pretoria opwachten. Hun vertrek is niet zo maar voorbij gegaan. De laatste avond dat ze hier waren, genoten we van een prachtige zonsondergang, lekker eten en een ontspannende avond met Jungle Speed.
Donderdag, vrijdag én zaterdag hebben we hard doorgewerkt om ons materiaal op punt te stellen. En ja hoor, het is af! Het werd een handleiding voor leerkrachten van 40 (!) pagina's en een leerlingboek van 70 (!) pagina's. We zijn er fier op :) Onze begeleidende prof Rose-Marie McCabe was enthousiast over het resultaat.
Na al dat harde werken, verdienden we een off-day. We trokken naar Polokwane met Pheladi richting de shopping mall Savanah voor wat shoppen, eten en een filmpje. Het was een toffe meidenmiddag (en ontdekking van de dag: kleren, schoenen en cinema zijn hier echt goedkoper!) en ja hoor, er werd weer gegeten; we geraken al wat gewoon aan de Afrikaanse eetgewoonten, wat vooral VEEL eten is. Uitgehongerd zullen we zeker niet terug komen!
Bye bye (ons Engels wordt hier met de dag beter)
zaterdag 6 augustus 2011
& zo houden we ons bezig...
Thobela,
Onze eerste stageweek zit er al op ! We bezochten deze week in totaal 4 scholen: Sekgweng, Ramperi, Mosebo en Kgatla. In alle scholen waren we zeer welkom en waren de leerlingen enthousiast om ons te zien. Iedereen wilt hier op de foto en de allerkleinste (de mini's) wuiven de hele tijd naar ons.
Na het observeren van de English lessons zijn we wel wat verschoten van het niveau van begrijpend lezen. Dit is inderdaad zeer zwak en we hebben de indruk dat ons project hier nuttig kan zijn.
Ons project zelf krijgt steeds meer vorm en zou tegen volgende week van start kunnen gaan. De pretesten en interviews zijn alvast afgenomen. Voor ons begint nu het verbeteren en analyseren van 87(!) exemplaren. (Voor de onderwijskundigen onder ons: WISE all over again :-), maar net iets minder erg.)
Ook hier op de faculteit is iedereen opgetogen over onze aanwezigheid: zelfs onbekenden vragen in de lift: "Are you Celine and Catherine?" :-) Op onze gang zitten ook wat blanke, lieve professoren. Miss Watt heeft voor ons zelfs ons tripje naar Kruger Park geboekt! Ook een weekendje bij haar thuis, een weekendje Pretoria, ladies night met Lehlogonolo en Pheladi en co en nog zo veel meer staan ook op de planning.
Momenteel zijn we niet alleen in ons grote huis. We hebben voor een weekje visitors: Diana die uit Nederland komt en hier haar doctoraat doet met haar vriend Evans uit Tanzania.
Zoals je merkt genieten wij van het weekend (een verlengd weekend zelfs, al wisten we dat pas vrijdag dat tot dinsdag de unief niet werkte). Voor ons geen excuus om niet voor te doen want eind deze week moet onze handleiding en leesboek klaar zijn. Maar vanaf dan wordt het voor ons iets rustiger...
PS: foto's van de schoolbezoeken op picasa!
Slaapwel...
Celine en Katrijn
Onze eerste stageweek zit er al op ! We bezochten deze week in totaal 4 scholen: Sekgweng, Ramperi, Mosebo en Kgatla. In alle scholen waren we zeer welkom en waren de leerlingen enthousiast om ons te zien. Iedereen wilt hier op de foto en de allerkleinste (de mini's) wuiven de hele tijd naar ons.
Na het observeren van de English lessons zijn we wel wat verschoten van het niveau van begrijpend lezen. Dit is inderdaad zeer zwak en we hebben de indruk dat ons project hier nuttig kan zijn.
Ons project zelf krijgt steeds meer vorm en zou tegen volgende week van start kunnen gaan. De pretesten en interviews zijn alvast afgenomen. Voor ons begint nu het verbeteren en analyseren van 87(!) exemplaren. (Voor de onderwijskundigen onder ons: WISE all over again :-), maar net iets minder erg.)
Ook hier op de faculteit is iedereen opgetogen over onze aanwezigheid: zelfs onbekenden vragen in de lift: "Are you Celine and Catherine?" :-) Op onze gang zitten ook wat blanke, lieve professoren. Miss Watt heeft voor ons zelfs ons tripje naar Kruger Park geboekt! Ook een weekendje bij haar thuis, een weekendje Pretoria, ladies night met Lehlogonolo en Pheladi en co en nog zo veel meer staan ook op de planning.
Momenteel zijn we niet alleen in ons grote huis. We hebben voor een weekje visitors: Diana die uit Nederland komt en hier haar doctoraat doet met haar vriend Evans uit Tanzania.
Zoals je merkt genieten wij van het weekend (een verlengd weekend zelfs, al wisten we dat pas vrijdag dat tot dinsdag de unief niet werkte). Voor ons geen excuus om niet voor te doen want eind deze week moet onze handleiding en leesboek klaar zijn. Maar vanaf dan wordt het voor ons iets rustiger...
PS: foto's van de schoolbezoeken op picasa!
Slaapwel...
Celine en Katrijn
dinsdag 2 augustus 2011
Voor de nieuwsgierigen onder ons... Zo leven wij!
Thobela (Hello),
Wij zijn hier nu al een paar dagen en zijn al helemaal gesetteld in onze nieuwe omgeving. Dit ging nogal vlot, getuigen de foto's. De vreemde geluiden zijn intussen verdwenen, wel is er onze "night visitor" die ineens voor ons raam stond en achteraf de security man bleek te zijn. De campus is enorm groot, zo groot dat het mogelijk is om je weg hier kwijt te geraken (niet dat wij dat hebben meegemaakt natuurlijk, maar toch...). Na 4 dagen hadden we door dat het logisch was dat we de mensen hier niet verstonden aangezien ze hier geen Zuid-Afrikaans praten, maar wel één van de andere 11 officiële Zuid-Afrikaanse talen, nl. Sepedi.
Onze twee eerste stagedagen zitten er ondertussen op en verliepen (ondanks het vele wachten) goed. Lehlogonolo (of Lelo voor de Belgische vrienden die haar naam niet kunnen uitspreken) is onze stagebegeleidster en een toffe madam. Ze zorgt goed voor ons, we komen zeker niets te kort. Ze heeft ons zelfs al kennis laten maken met KFC, de Zuid-Afrikaanse variant van McDonalds: we love it! Meer info over de stage komt later deze week...
Voor allen die met ons lachten dat we in de winter naar Zuid-Afrika gingen: winter = 25°C overdag, de hele dag zon (feeling hot hot hot), 's morgens en 's nachts daarentegen: brrrr!
Sharp sharp! (bye bye)
Wij zijn hier nu al een paar dagen en zijn al helemaal gesetteld in onze nieuwe omgeving. Dit ging nogal vlot, getuigen de foto's. De vreemde geluiden zijn intussen verdwenen, wel is er onze "night visitor" die ineens voor ons raam stond en achteraf de security man bleek te zijn. De campus is enorm groot, zo groot dat het mogelijk is om je weg hier kwijt te geraken (niet dat wij dat hebben meegemaakt natuurlijk, maar toch...). Na 4 dagen hadden we door dat het logisch was dat we de mensen hier niet verstonden aangezien ze hier geen Zuid-Afrikaans praten, maar wel één van de andere 11 officiële Zuid-Afrikaanse talen, nl. Sepedi.
Onze twee eerste stagedagen zitten er ondertussen op en verliepen (ondanks het vele wachten) goed. Lehlogonolo (of Lelo voor de Belgische vrienden die haar naam niet kunnen uitspreken) is onze stagebegeleidster en een toffe madam. Ze zorgt goed voor ons, we komen zeker niets te kort. Ze heeft ons zelfs al kennis laten maken met KFC, de Zuid-Afrikaanse variant van McDonalds: we love it! Meer info over de stage komt later deze week...
Voor allen die met ons lachten dat we in de winter naar Zuid-Afrika gingen: winter = 25°C overdag, de hele dag zon (feeling hot hot hot), 's morgens en 's nachts daarentegen: brrrr!
Sharp sharp! (bye bye)
Abonneren op:
Posts (Atom)